حسین نوش‌آذر

    نویسنده و روزنامه‌نگار. چندین مجموعه داستان و رمان از او منتشر شده. «نه دیگر تک، نه دیگر تاب» (نشر کتاب، آمریکا)، یک روز آفتابی (نشر ری‌را، آمریکا)، سفرکرده‌ها (نشر نی، تهران)، دیگر سایه‌اش زمین را سیاه نخواهد کرد (نشر مروارید، تهران). رمان جاده نوشته کورمک مک‌کارتی و چند رمان از ریچارد براتیگان را هم نشر مروارید به ترجمه او منتشر کرده.

    نمایه آثار:

     

    در خارج از ایران
    اجاره‌نشین بیگانه (نشر باران، سوئد) ۱۹۹۴
    تأملی بر تنهایی (نشر باران، سوئد) ۱۹۹۵
    دیوارهای سایه‌دار (انتشارات تصویر، آمریکا) ۱۹۹۶
    سر سفره خویشان (نشر باران، سوئد) ۱۹۹۷
    نه دیگر تک، نه دیگر تاب (نشر کتاب، آمریکا) ۱۹۹۹
    یک روز آفتابی (نشر ری‌را، آمریکا) ۲۰۰۱
    در ایران
    سفرکرده‌ها، نشر نی
    سایه‌اش دیگر زمین را سیاه نخواهد کرد، انتشارات مروارید
    ترجمه‌ها:
    جاده، کورمک مک‌کارتی، انتشارات مروارید
    پس باد همه چیز را با خود نخواهد برد، ریچارد براتیگان، انتشارات مروارید
    یک زن بدبخت، ریچارد براتیگان، انتشارات مروارید
    هیولای هاوکلاین، ریچارد براتیگان، انتشارات مروارید
    فصل‌نامه و جنگ:
    ۱۲ شماره فصل‌نامه ادبی سنگ (همراه با بهروز شیدا و عباس صفاری)
    خواب‌های جنوبی (انتشارات تصویر، آمریکا) ۱۲داستان از نویسندگان ایران

رضیه انصاری: از تاریکی طبیعت تا طبع تاریک – نگاهی به رمان «برای تو» نوشته حسین نوش‌آذر با رویکرد سرگشتگی نشانه‌شناختی

30 آذر 1402

عدالت یا انتقام‌جویی؟ این پرسشی بنیادین است که در رمان «برای تو» به قلم حسین نوش‌آذر در قالب داستانی ناتورالیستی به تصویر کشیده می‌شود. در این روایت، مردی به نام یوسف با رفت و برگشت‌های عین و ذهن، به حال و گذشته سرک می‌کشد و در قصه‌ی زندگی‌اش به دنبال عدالت می‌گردد؛ عدالتی که به خاطر ده دقیقه اختلاف زمانی در تولدِ یوسف نسبت به برادر دوقلویش، یونس، هرگز جاری نشده و به باور یوسف، جبر و قطعیتش به همراه تسلط شرایط محیط، از آغاز تا به امروزِ روایت، گریبان او را گرفته و در موقعیت‌های مختلف زندگی، او را سرگشته، بلاتکلیف و ناکام کرده است.

ادامه

رومینا امیدپناه: «تنهایی جاودانه انسان در فضایی پرهیاهو»- نگاهی به رمان «برای تو» نوشته حسین نوش‌آذر

30 آذر 1402

سکوت به عنوان ابزار طرح داستان، فضایی را برای خواننده فراهم می‌کند تا خواننده در مورد اتفاقات، تأمل و نتیجه‌گیری کند. سکوت یا آنچه ناگفته به جا می‌ماند، با نگفتن گفتنی‌ها، میزان تنهایی و عمق احساسات شخصیت داستانی را جلوه بیشتری می‌بخشد و واقعیت درونی او را آشکار می‌کند.

ادامه

گفت‌وگوی دو نویسنده: نگرش ناتورالیستی و مسأله سکوت، تبارشناسی یک جریان ادبی

30 آذر 1402

«برای تو» نوشته حسین نوش آذر (نشر مهری، لندن) با بیدار شدن کاراکتر اول داستان در اتاقی در طبقه‌ی چهارم هتلی دوستاره در محله‌ی پیگال پاریس که راوی به آن «مسافرخانه» می‌گوید، شروع می‌شود. از همان جمله‌های اول متوجه می‌شویم که راوی ذهن بسیار آشفته و در ضمن بسیار پیچیده‌ای دارد؛ پیچیده و پروسواس. «وسواس» را با بار بیمارگونه‌اش به کار می‌برم. بعدتر این وسواس فکری با پیش رفتن روایت حالت سرسام‌آوری به خود می‌گیرد.

ادامه

حمید فرازنده: جست‌وجوی تحریف‌آمیز عدالت در رمان «برای تو» نوشته حسین نوش‌آذر

30 آذر 1402

«برای تو» نوشته حسین نوش آذر (نشر مهری، لندن) با بیدار شدن کاراکتر اول داستان در اتاقی در طبقه‌ی چهارم هتلی دوستاره در محله‌ی پیگال پاریس که راوی به آن «مسافرخانه» می‌گوید، شروع می‌شود. از همان جمله‌های اول متوجه می‌شویم که راوی ذهن بسیار آشفته و در ضمن بسیار پیچیده‌ای دارد؛ پیچیده و پروسواس. «وسواس» را با بار بیمارگونه‌اش به کار می‌برم. بعدتر این وسواس فکری با پیش رفتن روایت حالت سرسام‌آوری به خود می‌گیرد.

ادامه

ف. اکبری: سلطه‌گری، تلقی قربانی و سکوت در رابطه- رمان «برای تو» نوشته حسین نوش‌آذر

30 آذر 1402

در مسافرخانه‌ای در شمال پاریس، مردی چشم باز می‌کند و متوجه می‌شود خودش را به یاد نمی‌آورد. برای این مرد -که راوی سرگذشت خویش است- اتاق، لوازم، صداهای بیرون و هر چیزی در پیرامونش غریبه است در حالی که با نشانه‌های درون متن بر خواننده مسلم می‌شود که مرد نه تنها آن محیط را می‌شناسد بلکه گوشه کنارهای شهر را بلد است و حتی می‌تواند فرانسه صحبت کند گرچه نه چندان مسلط و یعنی مدتی در آن شهر زندگی کرده است. او به خودش یادآوری می‌کند که علت آشنایی‌اش با این محیط تازه احتمالاً از این روست که پیشتر یک یا شاید چند بار با شریک و رقیبش- احقری- به آنجاها آمده است. احقری از شخصیت‌هایی است که قرار است در داستان تأثیر بگذارد.

ادامه

اسفندیار کوشه: یونس برادر همه‌ی ماست- راوی متزلزل و رنج وانهادگی در رمان «برای تو» حسین نوش آذر

30 آذر 1402

اچ‌. پورتر ابوت در «سواد روایت» می‌نویسد: مفاهیم صدا و فاصله و همچنین کانون‌مندسازی بسیار نزدیک‌اند به چیزی که وین بوت آن را موثق‌ بودن راوی می‌نامد. چه‌قدر می‌توانیم به اطلاعاتی که راوی می‌دهد و درستی حقایقی که بیان می‌کند اطمینان داشته باشیم؟ اگر خودمان به حقایق پی ببریم، آن‌گاه چه‌قدر می‌توانیم به تفسیرهای راوی اتکا کنیم؟

ادامه

نظر رضا علامه‌زاده درباره رمان «سفرکرده‌ها»

15 تیر 1399

رمان «سفرکرده‌ها» انتشارات پیام در آلمان به تازگی منتشر کرده است. وقایع این رمان در فاصله تابستان تا پاییز ۱۳۳۲ بعد از کودتای ۲۸ مرداد در خانواده یک نماینده مجلس شورای ملی و از دریچه چشم و از درون ذهن اعضای خانواده او و یک زن آلمانی که به ایران سفر کرده اتفاق می‌افتد. بیگانگی، از خودبیگانگی، سرخوردگی‌های اجتماعی، تبعیض و خودفریبی مجموعه‌ای از وقایع را رقم می‌زند که حاصلی جز ویرانگری ندارد. به یک معنا فصلی از تاریخ ایران از درون یک خانواده و در ماجراهایی که مستقیماً به کودتا ربط ندارد روایت می‌شود با این امید که زوال یک خانواده و شکل‌گیری خشونت و وضع ویژه عاطفی انسان‌ها در چنین بحران‌هایی را درک کنیم.  رضا علامه‌زاده، نویسنده و سینماگر درباره این رمان می‌نویسد:

ادامه

۵ نکته درباره رمان تاریخی «سفرکرده‌ها» نوشته‌ حسین نوش‌آذر

31 خرداد 1399

رمان «سفرکرده‌ها» انتشارات پیام در آلمان به تازگی منتشر کرده است.  وقایع این رمان در فاصله تابستان تا پاییز ۱۳۳۲ بعد از کودتای ۲۸ مرداد در خانواده یک نماینده مجلس شورای ملی و از دریچه چشم و از درون ذهن اعضای خانواده او و یک زن آلمانی که به ایران سفر کرده اتفاق می‌افتد. بیگانگی، از خودبیگانگی، سرخوردگی‌های اجتماعی، تبعیض و خودفریبی مجموعه‌ای از وقایع را رقم می‌زند که حاصلی جز ویرانگری ندارد. به یک معنا فصلی از تاریخ ایران از درون یک خانواده و در ماجراهایی که مستقیماً به کودتا ربط ندارد روایت می‌شود با این امید که زوال یک خانواده و شکل‌گیری خشونت و وضع ویژه عاطفی انسان‌ها در چنین بحران‌هایی را درک کنیم. علی آشوری پنج نکته درباره این رمان را مطرح کرده:

ادامه

نیمکت‌های خالی: روایتی از انسان و انقلاب

15 خرداد 1399

در کارگاه نویسندگی خلاق نسیم خاکسار در هلند، داستان نیمکت‌های خالی درباره اعتراضات آبان ۹۸ که در بخش ادبی زمانه منتشر شده بود به بحث گذاشته شد. نسیم خاکسار در معرفی این داستان گفت:

ادامه

جواد موسوی خوزستانی: از جدالِ ریشه‌ها با تیشه‌ها

30 فروردین 1399

قصه با سرآغازی مجمل و روشنگر، روایت می‌شود: «پیش از من کسی درخت را انداخته بود و حالا کنده‌اش وسط باغچه، سر راه را گرفته بود. کنده قطور بود. معلوم بود کنده‌ی درختی‌ست که زمانی تناور و پر شاخ و برگ بوده است اما الان از آن هیبت، فقط همین کنده به جای مانده بود…»[۱]  با خواندن همین سه جمله‌ی کوتاهِ خبری، ما مخاطبان از همان آغاز قصه  متوجه می‌شویم که کسی یا نیرویی (حتا یک واقعه‌ی خاص تاریخی) با هدف نابودیِ درخت سرو، تنه‌اش را از ریشه و کُنده، جدا کرده است.

ادامه

از انقلاب تا فروپاشی اجتماعی در قاب ادبیات داستانی

11 بهمن 1398

 دانشگاه اوپسالای سوئد مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه به قلم نویسندگان ایرانی داخل و خارج از ایران را که بعد از انقلاب بهمن ۵۷ نوشته شده‌اند، در قالب یک آنتولوژی با عنوان «Tavlan» (تابلو) منتشر کرده است. این مجموعه به ویراستاری و همراه با مقدمه‌ای از فروغ حاشابیکی، دانشیار زبان‌های ایرانی دانشگاه اوپسالا منتشر شده است. تلاشی برای ارائه‌ی تصویری از ایرانِ پس از انقلاب در قاب ادبیات داستانی.

ادامه

رمان هویت‌های ناممکن- احمد خلفانی

5 دی 1397

آوارگی ذهنی و هویت

به نظر می‌رسد که وقتی ما گم شده باشیم و به عنوان مثال، در جایی ناآشنا چشم بگشاییم و حافظه‌مان را از دست داده و زمان و مکان را به یاد نیاوریم، یکی از راه‌های شروع مجدد این است که جمله معروف دکارت را در ذهنمان تداعی کنیم: “می‌اندیشم پس هستم”. همین یک جمله، یا جمله‌ای شبیه این، می‌تواند یاریمان کند که موقعیت‌مان را تا حدودی دریابیم و در وهله اول تشخیص دهیم که زنده‌ایم و وجودمان واقعی است. راوی رمان “سایه‌اش زمین را سیاه نخواهد کرد” نیز با گفتن جمله‌ای این چنینی به همین نتیجه می‌رسد. با این تفاوت که او نمی‌خواهد جهان را تفسیر کند و توضیح دهد و یا فلسفه ببافد، بلکه می‌خواهد خودش را دریابد. او بالاخره کیست؟

ادامه

کوری در مفهوم یک تمنا

23 آذر 1397

نویسنده: دکتر عباس شکری

«از دست رفته» مجموعه ۱۵ داستان کوتاه است درباره جنبه‌های مختلف زندگی امروز بشر. یکی از داستان‌های این مجموعه درباره «کوری» در مفهوم تمنا برای ندیدن چیزی است که دیدن آن از آستانه تحمل خارج است. جلوه‌ای از یک «فقدان» به عنوان تم مشترک همه داستان‌های «از دست رفته». شخصیت‌های داستان «از پشت پنجره، از پشت ماه» چندان پیچیده نیستند که نیاز به لحن و پرورش زبان در آنها باشد. اما نویسنده با به‌کارگیری سادگی زبان که یکی از دشوارترین نوع زبان‌ها است، موفق شده است ضمن رفتار بیرونی هر یک از شخصیت‌ها، در مونولوگ‌های کوتاهی که در قصه آورده، درون هر یک از شخصیت‌ها را هم مشخص کند. نگاهی به این داستان به عنوان نمونه‌ای از داستان‌های این کتاب:

ادامه

«یک زن بدبخت»ِ براتیگان چگونه رمانی است؟

28 اردیبهشت 1397

مقدمه رمان «یک زن بدبخت» نوشته ریچارد براتیگان، به ترجمه حسین نوش‌آذر، انتشارات مروارید، تهران ۱۳۸۷

«یک زن بدبخت» آخرین کتابی است که نویسنده‌ی آمریکایی، ریچارد براتیگان دو سال پیش از آن که در مزرعه‌اش به دلخواه خود زندگی را ترک کند به پایان رساند، اما آن را منتشر نکرد تا شانزده سال پس از مرگ او که تنها دخترش و وارثش در نیویورک این کتاب را به ناشر سپرد و در سال ۲۰۰۰‌ میلادی به عنوان آخرین اثر براتیگان منتشر شد.
ادامه

درددلی برای یک دوست

21 اردیبهشت 1397

در داستان‌های مجموعه داستان سر سفره خویشان که همچون درددلی برای یک دوست، زبانی ساده و لحنی محزون دارند، چیزی هست که نوشته نشده است؛ اندوه کهنسالانی که زندگی‌شان تنها یکسو دارد، رنج کیانی که غربت را تاب ندارند و درد خسته‌گانی که خود نمی‌دانند چرا خسته‌اند.
ادامه

علی رشوند: ظلم و جنایت در زندگی انسان‌ها

14 اردیبهشت 1397

موضوع «سایه‌اش دیگر زمین را سیاه نخواهد کرد»  عدالت و آزادی است. راوی این داستان که یوسف بنی‌عالمی نام دارد، در اثر حادثه‌ای نامعلوم بخشی از حافظه‌اش را از دست داده است. او در مسافرخانه‌ای در پاریس چشم باز می‌کند و رویدادهایی را به‌یاد می‌آورد که معلوم نیست ساخته و پرداخته‌ی ذهن اوست یا واقعاً اتفاق افتاده است.

ادامه

یک شخصیت پیچیده و اقتدارگرا

8 اردیبهشت 1397

جلسه‌ی نقد و بررسی رمان «سایه‌اش دیگر زمین را سیاه نخواهد کرد» نوشته‌ی حسین نوش‌آذر، عصر یکشنبه ۷ شهریور ۸۹ با حضور مشیت علایی، حسن محمودی و الاهه دهنوی در مرکز تحقیقات جامعه‌شناسی و ادبیات راهبرد پیمایش برگزار شد.

مشیت علایی نخستین سخنران این نشست بود. علایی در آغاز سخنانش گفت:

من معمولاً تا یک روز و حتی یک شب، قبل از نشست منتظر هماهنگی‌ها هستم و چون تا یک ساعت پیش از این نشست به من خبری ندادند، در نتیجه فقط به یادداشت‌هایی که هنگام خوانش کتاب برداشته‌ام، اکتفا می‌کنم. من خیلی شفاهاً کار نمی‌کنم و بیشتر ترجیح می‌دهم که [نظراتم] به شکل مکتوب باشد. من فرض را بر این گذاشته‌ بودم که این جلسه برگزار نمی‌شود. این یادداشت‌ها هم در حدود همان یک ساعت وقتی که به من داده شده، از حاشیه‌هایی که کنار کتاب نوشته‌ام، پیاده شده است و اصلاً جنبه‌ی نقد یک‌دست و منسجم ندارد.

ادامه

مادونایی با پالتوپوست: اثیری یا لکاته؟

30 فروردین 1397

رمان «مادونایی با پالتو پوست» از آثار برجسته صباح‌الدین علی به ترجمه مهلا منصوری توسط نشر نگاه منتشر شد. داستانی درباره هزارتوهای تاریک شخصیت خودآزار یک مرد مسلمان در آستانه گذار از سنت‌ها به مدرنیته و یکی از آثار مهم ادبیات کلاسیک و مدرن ترکیه پیرامون شهرنشینی.
ادامه

فرصت از دست رفته گلی ترقی

29 فروردین 1397

«فرصت دوباره» پنجمین مجموعه داستان گلی ترقی در سال جاری توسط انتشارات نیلوفر در تهران منتشر شده است.

بیم مبهم از زندگی، نفرت از جامعه‌ای که جایی برای شخصیت‌‌ها ندارد، تکاپوی عبث عمر، دست تقدیر و تصادف و کناره‌‌گیری برتری‌جویانه برخی از شخصیت‌های داستان که مردم عادی را حقیر می‌دانند به داستان‌های گلی ترقی جهت می‌دهند. در «فرصت دوباره» با ۹ داستان اتفاق تازه‌ای نمی‌افتد: یک فرصت ار دست رفته برای تجدید نظر در یک بینش اجتماعی مبتنی بر تحقیر گروهی از انسان‌ها.

ادامه