حسین نوش‌آذر

    نویسنده و روزنامه‌نگار. چندین مجموعه داستان و رمان از او منتشر شده. «نه دیگر تک، نه دیگر تاب» (نشر کتاب، آمریکا)، یک روز آفتابی (نشر ری‌را، آمریکا)، سفرکرده‌ها (نشر نی، تهران)، دیگر سایه‌اش زمین را سیاه نخواهد کرد (نشر مروارید، تهران). رمان جاده نوشته کورمک مک‌کارتی و چند رمان از ریچارد براتیگان را هم نشر مروارید به ترجمه او منتشر کرده.

    نمایه آثار:

     

    در خارج از ایران
    اجاره‌نشین بیگانه (نشر باران، سوئد) ۱۹۹۴
    تأملی بر تنهایی (نشر باران، سوئد) ۱۹۹۵
    دیوارهای سایه‌دار (انتشارات تصویر، آمریکا) ۱۹۹۶
    سر سفره خویشان (نشر باران، سوئد) ۱۹۹۷
    نه دیگر تک، نه دیگر تاب (نشر کتاب، آمریکا) ۱۹۹۹
    یک روز آفتابی (نشر ری‌را، آمریکا) ۲۰۰۱
    در ایران
    سفرکرده‌ها، نشر نی
    سایه‌اش دیگر زمین را سیاه نخواهد کرد، انتشارات مروارید
    ترجمه‌ها:
    جاده، کورمک مک‌کارتی، انتشارات مروارید
    پس باد همه چیز را با خود نخواهد برد، ریچارد براتیگان، انتشارات مروارید
    یک زن بدبخت، ریچارد براتیگان، انتشارات مروارید
    هیولای هاوکلاین، ریچارد براتیگان، انتشارات مروارید
    فصل‌نامه و جنگ:
    ۱۲ شماره فصل‌نامه ادبی سنگ (همراه با بهروز شیدا و عباس صفاری)
    خواب‌های جنوبی (انتشارات تصویر، آمریکا) ۱۲داستان از نویسندگان ایران

کریسمس با یک سلطنت‌طلب

۷ دی ۱۳۹۷

یکی از مزایای مهاجرت این است که ما مهاجران در سال دست‌کم سه بار جشن می‌گیریم. یلدا و کریسمس را به دو شکل برگزار می‌کنیم، سال نو مسیحی را به شکل مسیحیان و عید نوروز را پای سفره هفت‌سین با برنامه‌های تلویزیونی بی بی سی فارسی و من و تو می‌گذرانیم. آن‌ها هم که دستشان به دهانشان می‌رسد، در این ایام معمولاً پای ثابت کنسرت‌های موسیقی هستند. امسال به مناسبت کریسمس یک هم‌کلاسی قدیمی مرا دعوت کرد به یک کنسرت موسیقی در لندن. طبعاً دو سه روزی مهمان او هم بودیم، غافل از آنکه در این مدت به جرگه سلطنت‌طلبان درآمده است.

ادامه

رمان هویت‌های ناممکن- احمد خلفانی

۵ دی ۱۳۹۷

آوارگی ذهنی و هویت

به نظر می‌رسد که وقتی ما گم شده باشیم و به عنوان مثال، در جایی ناآشنا چشم بگشاییم و حافظه‌مان را از دست داده و زمان و مکان را به یاد نیاوریم، یکی از راه‌های شروع مجدد این است که جمله معروف دکارت را در ذهنمان تداعی کنیم: “می‌اندیشم پس هستم”. همین یک جمله، یا جمله‌ای شبیه این، می‌تواند یاریمان کند که موقعیت‌مان را تا حدودی دریابیم و در وهله اول تشخیص دهیم که زنده‌ایم و وجودمان واقعی است. راوی رمان “سایه‌اش زمین را سیاه نخواهد کرد” نیز با گفتن جمله‌ای این چنینی به همین نتیجه می‌رسد. با این تفاوت که او نمی‌خواهد جهان را تفسیر کند و توضیح دهد و یا فلسفه ببافد، بلکه می‌خواهد خودش را دریابد. او بالاخره کیست؟

ادامه

کوری در مفهوم یک تمنا

۲۳ آذر ۱۳۹۷

نویسنده: دکتر عباس شکری

«از دست رفته» مجموعه ۱۵ داستان کوتاه است درباره جنبه‌های مختلف زندگی امروز بشر. یکی از داستان‌های این مجموعه درباره «کوری» در مفهوم تمنا برای ندیدن چیزی است که دیدن آن از آستانه تحمل خارج است. جلوه‌ای از یک «فقدان» به عنوان تم مشترک همه داستان‌های «از دست رفته». شخصیت‌های داستان «از پشت پنجره، از پشت ماه» چندان پیچیده نیستند که نیاز به لحن و پرورش زبان در آنها باشد. اما نویسنده با به‌کارگیری سادگی زبان که یکی از دشوارترین نوع زبان‌ها است، موفق شده است ضمن رفتار بیرونی هر یک از شخصیت‌ها، در مونولوگ‌های کوتاهی که در قصه آورده، درون هر یک از شخصیت‌ها را هم مشخص کند. نگاهی به این داستان به عنوان نمونه‌ای از داستان‌های این کتاب:

ادامه

سفرکرده‌ها

۱۱ خرداد ۱۳۹۷

فصلی از رمان سفرکرده‌ها (نشر نی) که سانسور شد و به این شکل در کتاب نیست:

پس از شام، پورداوود با پدر، آقامرتضی مباشر او، آقای یاوری که زمین کارخانه را دیده و پسندیده بود، آقای زنگنه رئیس ادارۀ قند و شکر، حاج‌عمو، خان‌دایی، پسرخاله‌ها و پسردایی‌ها و شوهرخواهرهاش فؤاد و میثم و علی و پسرهای آن‌ها و دو داماد حاج عمو، خسرو و داریوش، و پسرهای آن‌ها، که حالا دیگر یک پای بازی به حساب می‌آمدند، به بالاخان رفتند. زن‌ها سفرۀ سفید را از پیش روی زمین انداخته بودند. پورداوود پیش پدر نشسته بود.
ادامه

اصالت تجربه

۱۱ خرداد ۱۳۹۷

گفت‌وگوی مریم منصوری با حسین نوش‌آذر بعد از انتشار رمان «سفرکرده‌ها» (نشر نی، تهران ۱۳۸۸) در شماره ۳۱ دوره جدید روزنامه بهار- شنبه ۱۷ بهمن ۱۳۸۸

” سفر کرده ها” عنوان رمانی از حسین نوش آذر است که در سال جاری توسط نشر نی به بازار کتاب عرضه شد. داستان این رمان در سال های ۱۳۳۰ می گذرد و روایتی چند وجهی از انسان هایی که در این برهه از زمان می زیستند را به خوبی می سازد و پیش می برد. پیش از این ترجمه هایی هم از نوش آذر منتشر شده است که از آن جمله می توان به “پس باد همه چیز را با خود نخواهد برد” و “یک زن بدبخت” از ریچارد براتیگان اشاره کرد. و البته رمان سترگ “جاده” از کورمک مک کورتی.در این گفت و گو تنها به رمان “سفرکرده ها” پرداخته ایم که در پی می آید؛
ادامه

مجتبا پورمحسن: مرگ‌اندیشی به سبک ریچارد براتیگان

۲ خرداد ۱۳۹۷

گفت‌وگویی که می‌خوانید در دی ۱۳۸۷ انجام شد. در آن زمان ترجمه رمان «پس باد همه چیز را با خود نخواهد برد» ریچارد براتیگان را انتشارات مروارید منتشر کرده و در کمتر از یکی دو ماه به چاپ دوم رسیده بود. یکی از موضوعات این گفت‌وگو چندلایه بودن زبان براتیگان در این اثر است.

ادامه

«یک زن بدبخت»ِ براتیگان چگونه رمانی است؟

۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۷

مقدمه رمان «یک زن بدبخت» نوشته ریچارد براتیگان، به ترجمه حسین نوش‌آذر، انتشارات مروارید، تهران ۱۳۸۷

«یک زن بدبخت» آخرین کتابی است که نویسنده‌ی آمریکایی، ریچارد براتیگان دو سال پیش از آن که در مزرعه‌اش به دلخواه خود زندگی را ترک کند به پایان رساند، اما آن را منتشر نکرد تا شانزده سال پس از مرگ او که تنها دخترش و وارثش در نیویورک این کتاب را به ناشر سپرد و در سال ۲۰۰۰‌ میلادی به عنوان آخرین اثر براتیگان منتشر شد.
ادامه

ریچارد براتیگان: ن…

۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۷

«یک زن بدبخت» نوشته ریچارد براتیگان (به ترجمه حسین نوش‌آذر، انتشارات مروارید، تهران) با این چند سطر آغاز می‌شود:
ادامه

بهروز شیدا: سنگینی‌ی حجاب بی‌معنایی – گذری شتابان از جهانِ داستان‌های حسین نوش‌آذر

۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۷

داستان‌‌‌‌های حسین نوش‌‌‌‌آذر از رنج بی‌‌‌‌پناهی‌‌‌‌ سرشار اند. واژه‌‌‌‌ی بی‌‌‌‌پناهی را اما هم از نخست می‌‌‌‌توان در دو واژه‌‌‌‌ی دیگر فروشکست: اندوه و خشم. لحن داستان‌‌‌‌های حسین نوش‌‌‌‌آذر گاه لحنِ عابری اندوهگین است که با سینه‌‌‌‌ای سنگین به زوال جهان می‌‌‌‌نگرد، گاه لحنِ مردی خشمگین که از تنفس در جنگلی تاریک به ستوه آمده است. در داستان‌‌‌‌های حسین نوش‌‌‌‌آذر کسی به جست‌‌‌‌و‌‌‌‌جوی نقطه‌‌‌‌‌‌‌‌ی روشنی نیست؛ که تنها امکان همین روایتِ غیابِ روشنایی است. داستان‌‌‌‌های حسین نوش‌‌‌‌آذر خود سند جست‌‌‌‌و‌‌‌‌جوی درمان است برای دردی که درمان‌‌‌‌اش نیست؛ سند تکرار رنجِ با خویش بودن، رنجِ در جهان بودن، رنجِ در زمان بودن. به داستان‌‌‌‌هایی از حسین نوش آذر بنگریم در جست وجوی سایه‌‌‌‌های رنج.

ادامه

پست مالیخولیایی

۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۷

از مجموعه داستان «سر سفره خویشان»، نشر باران، سوئد ۱۹۹۶

مهین هر ماه یکی از داستان‌هایش را برایم می‌فرستد. در داستان‌های او زن‌ها از شوهرهاشان کتک می‌خورند، دخترها مادرهاشان را گم کرده‌اند، مردها سر زن‌هاشان هوو می‌آورند و از بس متعصب‌اند، تن دخترهای دم بختشان لباس‌های گل و گشاد می‌کنند. در پایان دخترها مادرهاشان را پیدا می‌کنند لباس‌های مد روز می‏پوشند و سرانجام یاد می‌گیرند از حق خود دفاع کنند.
ادامه